|
ตุลาคม 2550 |
ขึ้นเดือนใหม่กันแล้ว ช่วงนี้อัพไดบ่อยขึ้นแต่ก็ยังไม่ถึงกับอัพทุกวัน ฮา...สมัยเด็กๆ (เคยเป็นเด็กมาก่อนนะตะเอง) เริ่มเขียนไดอารี่ตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยก จำได้ว่าน่าจะประมาณ มอ.1 ได้มั้ง (แต่เด็กสมัยนี้ ประถมก็คงเขียนไดกันแล้ว เอิ้ก) จะมีสมุดปกแข็งเริ่มเขียนอะไรไม่รู้ ไม่ค่อยได้เรื่องได้ราว ส่วนมากจะเป็นการระบายอารมณ์มากกว่า เริ่มเป็นสาวว อารมณ์อ่อนไหวแบ่บผู้หญิงมันคุกรุ่น งิงิ ช่วงแรกๆ เขียนใส่สมุดทุกวัน แล้วจะลงท้ายไดอารี่แต่ละวันด้วยกลอน ซึ่งก็นั่นล่ะมันขึ้นอยู่กับว่าวันนั้นเป็นอารมณ์ไหน กลอนก็จะออกมาอารมณ์นั้นเลย ก็เขียนมาเรื่อยๆ สมุดเขียนได จะมีเทอมละ 1 เล่ม เขียนมาจนกระทั่งจบมัธยม พออยู่มหาลัยไม่ค่อยได้เขียนมิรุ้เหมือนกันว่าทำไม หลังๆ มาเริ่มเขียนที่ไดคลับ เจ้าสมุดเล่มโตที่เคยมีปีละ 2 เล่มก็ห่างหายไป...เชื่อไหมว่าเจ้าสมุดเล่มแรกๆที่เขียนยังเก็บไว้อยู่เลย เคยเปิดอ่านแล้วก็ขำดี... คิดถึงสมุดเหมือนกันนะ อัพเรื่องงานกันหน่อย ตอนนี้เรื่องงานก็ยังไม่ค่อยลงตัว คือไม่รู้สิ รู้สึกว่ายังไม่ใช่อย่างที่เราอยากให้เป็น ทำไมไม่ทำอย่างนี้ ทำไมเราไม่ทำอย่างนั้น ไรงี้อ่ะ แต่ก็สู้ๆ เพราะว่าด้วยเงินเดือนที่เขาให้มันมากพอที่จะทำให้อยู่ได้อย่างสบาย แม้จะไม่มากมาย แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นก็ถือว่ามากอยู่ เมื่อวันที่ 27 ที่ผ่านมา ได้เงินเดือนเต็มเดือนเป็นครั้งแรก บวกกับเงินพิเศษอีกนิดหน่อย ถึงแม้จะหักภาษีและประกันสังคมไปแล้วก็ยังได้เยอะอยู่ทีเดียว รู้สึกว่าเออ...เราเหนื่อยแล้วได้มาขนาดนี้ก็ถือว่าไม่เสียเปล่า เรื่องส่วนตัว กับคุงเพื่อนยังคงทำตัวดีเหมือนเดิม จัน-พุธ นี้พี่สาวมาจากระยอง ทำให้ไม่ได้เจอกันสามวัน ง่า...มันขาดๆ ไงมะรู้ ถ้าวันนึงต้องอยู่กันคนละที่ ไม่อยากจะนึกเลยว่าจะเป็นอย่างไร... กลับมาที่เรื่องตัวเองอีกที เมื่อไรจะผ่านโปรน๊าาา เพราะมีแผนซื้อไรเยอะเลย นโยบายกินอยู่แบบพอเพียง คงต้องงัดมาใช้กันก็คราวนี้ล่ะ ไม่มีอะไรดีไปกว่าการมองไปข้างหน้า และทำวันนี้ให้ดีที่สุด สำคัญคืออะไรจะเกิดก็ต้องปล่อยให้มันเกิด kt_jung
|
Posted on Tue 2 Oct 2007 10:20 |
