เงินเดือนออกแล้ว เย้! จริงๆ เงินเดือนมันเข้าบัญชีตั้งแต่เมื่อวานแต่ยังไม่มีโอกาสได้ใช้ (ฮา...) ช่วงนี้ยุ่งมากจริงๆ (นะ)

ศุกร์...
เจ้านายเรียกคุยประเมินต้นปีตามระเบียบบริษัท ถามๆ ว่าเรามีปัญหาไรมั้ย งานเยอะไปป่าว เราอึดอัดไรมั้ย ประมาณนี้เราเป็นคนดีไง เราเลยบอกไม่มีพี่ พี่เขาก็คุยๆ และบอกว่าเนื่องจากเราช่วยงานได้เยอะเขาเลยขึ้นเงินเดือนให้ (จากที่บอกว่าไม่ขึ้นให้) ให้เป็นค่ารถ (แบ่บว่าค่ารถมันขึ้นไง น้ำมันแพง) แล้วลดยอดสำหรับค่า commission เพื่อให้เราสามารถทำยอดได้ง่ายขึ้นและมีเงินจากตรงนั้นทุกเดือน ทำให้เรามีเงินเข้าบัญชีแต่ละเดือนการันตีอยู่ในระดับที่น่าพอใจ เย้!...

เสาร์...
มีเงินติดกระเป๋าน้อยนิดมาก เลยได้แต่นอนอยู่บ้าน เล่นกะลัคกี้ ดูทีวีไปเรื่อยๆ ตกเย็นมีสมาชิกมาดูบอล น้องชายคุงเพื่อนจะไปเซอร์เวย์สถานที่ ที่อยุธยา เราเลยขอติดสอยห้อยตามไปด้วย (เขาไปทำงานแต่อีช้านวางแผนไปเที่ยว!)

อาทิตย์...
แยกตัวออกจากเตียงลำบากมาก เพราะน้องชายคุงเพื่อนจะมารับตอน 8 โมง ปกติวันหยุดกว่าจะตื่นก็ 9 โมงทุกที ทำให้งัวเงียและเริ่มออกอาการงอแง ปนงี่เง่า!

น้องคุงเพื่อนมาถึงก่อน 8 โมง ประมาณ 10 นาที เลยได้นั่งรออีช้านแต่งตัว (แหะๆ) แปดโมงนิดๆ ก็เริ่มออกเดินทาง ไปกัน 4 คนน้องคุงเพื่อนมากะแฟน อีช้านและคุงเพื่อน รถคุณน้องชายยางมันคงจะได้อายุเปลี่ยน ส่งเสียงอื้ออึงตลอดทาง!

ถึงอยุธยา พากันหลงอยู่หลายรอบ เพราะต้องหาอำเภอที่จะต้องมาเซอร์เวย์ เจอแล้วก็ถ่ายรูปๆ ถ่ายๆๆๆๆ จนเที่ยง
แวะกินก๋วยเตี๋ยวชามละ 10 บาท ถ่ายรูปที่สุดท้าย และแล้วก็เริ่มไหว้พระกันล่ะ

แวะไหว้พระกันหลายวัด แบ่บว่ามันเริ่มเย็นแล้ว เลยไหว้แล้วออก ไปต่อ ไหว้แล้วออก ไปต่อ แบบนี้ ถ้านับเฉพาะวัดที่แวะไหว้พระก็คงได้ราว 5 วัด แต่ถ้านับวัดที่ผ่านละก็ คงเป็นร้อยเลยอ่ะ!

ตอนเย็นมาปาร์ตี้ของสามพี่น้อง (ชายล้วน) เราสองสาว (กะแฟนน้องคุงเพื่อน) ก็ผสมโรงไปด้วย เขากินเบียร์เรากินน้ำส้ม โฮ่ๆ นางเอกแท้ๆ ตรู!

น้อยใจทีวี! (วรรคนี้อาจต้องติดป้าย ฉ.18+ ฮ่าๆ)
ตกดึกของคืนวันอาทิตย์ หลังจากแยกย้ายกันกลับ ปล่อยตากะยายอยู่กันตามลำพัง ปกติช่วงเวลาก่อนจะถึงวันนั้นของเดือนจะสังเกตุว่าอารมณ์จะขึ้นๆ ลงๆ ฉุนเฉียวง่าย โมโหไม่มีสาเหตุและสามารถวีนแตกได้ตลอดเวลา เมื่อก่อนไม่เป็นแต่พออายุมากขึ้นเริ่มจับสังเกตุได้ว่าช่วงเวลานั้นของเดือน ยายอารมณ์ร้ายมากๆ เลยพยายามคุมสติ ใกล้วันนั้นทีไรจะข่มใจตัวเอง เย็นไว้ เย็นไว้ตลอดแต่...ไม่วายมีเรื่อง

ต้นเหตุของอาการน้อยใจทีวีมันก็มีอยู่ว่า ยายอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็ไปเรียกตาให้ไปอาบบ้าง อีตามัวดูบอลคู่แมนซิ ยายก็ไม่ว่าอะไรก็แกล้งเอาหน้าไปบัง ก้มๆเงยๆ ยื่นแก้มให้หอม ตาไม่ยอมหอม แถมบอกว่า "บังทีวี" เท่านั้นแหละ ปรี้ด ยายปรี้ดดดดดดดดแตก เงียบบบ และ "ปิดทีวีทันที!" เท่านั้นยังไม่พอ ยังเอารีโมทไปวางไกลๆด้วย

ตาเห็นดังนั้นก็รุ้ว่าภัยมาถึงตัวแล้ว พยายามขอรีโมทคืน สุดท้าย (ท่าทางจะโกรธ) เลยไปอาบน้ำ จากนั้นก็กลับมาเปิดทีวีต่อ ยายก็มองตาขวาง มองๆๆๆ จิกๆๆๆ.....และพยายามจะปิดทีวีอีก

ตาเลยบอกว่า "น้อยใจทีวีทำไม ทีวีมันไม่ได้ทำไรผิด นอนซะนอนๆ..." จบ (จิงๆคือง่วงมากแต่มันปรี้ดอ่ะ!)
"จริงๆ ไม่ได้น้อยใจทีวี แต่น้อยใจคนดูทีวี ที่เห็นทีวีสำคัญกว่าการเอาใจใส่กันและกันต่างหาก..."

เฮ่อ.........

kt_jung