ช่วงนี้อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ คนที่ซวยก็ไม่ใช่ใคร คนใกล้ตัวนี่เอง โมโหมันทุกเรื่อง หงุดหงิด ฉุนเฉียวได้ทุกวัน เอาใจไม่ถูกกันเลยทีเดียว จิงๆ มันเป็นเพราะเราเหนื่อย กลับบ้านแล้วเห็นอะไรรกหูรกตาแล้วมันสติแตก!!! แล้วคุณท่านเองก็จิงเหมือนกัน รู้อยู่ว่าอะไรที่เราหงุดหงิดก็ยังไม่วาย แทนที่จะเลี่ยง กลับทำให้โดนวี้ดๆๆๆ...ปรี้ดๆๆๆ ซะอย่างนั้น!

เป็นประเภทช่างมัน เดี๋ยวมันก็หาย!

จิงๆ อยากให้เข้าใจ...เข้าใจหน่อยว่าเราเหนื่อย เรากลับบ้านก็อยากให้สบายใจที่สุด ไม่ใช่กลับไปแล้วรู้สึกว่ามันยิ่งเหนื่อยจนสติแตกเอาไม่อยู่ขนาดนั้น! บางทีอาจมองว่าเรื่องเล็กน้อยไร้สาระ...ใช่! เล็กน้อย แต่บังเอิญว่าแต่ละวันโดนมาเยอะ มันแทบเกินลิมิตแล้ว และพอถึงบ้านเจออะไรที่มันไม่ถูกใจ ไอ้ที่ปริ่มๆ อ่ะ ก็ล้นทันที!

นั่นแหละสาเหตุว่าทำไมพักนี้อารมณ์ร้ายนัก!

***

ก็แค่อยากกลับบ้านแล้วสบายใจ...หายเหนื่อย...ไม่ต้องทำอะไรให้ แค่ใส่ใจกันบ้าง
...เท่านั้นเอง...

***

เพียงแค่มือจับมือ ได้เดินพิงหลังเธอ
แค่รู้ว่าเธออยู่ข้างกาย ก็ทำให้โล่งใจ
เพียงนั่งลงหลับตา อยู่ในวงแขนเธอ
ให้สายลมเย็นที่พัดมา กล่อมพาให้หลับไหล

หายเหนื่อย ทำให้หายเหนื่อย
แค่นี้เท่านั้นเอง ที่ใจฉัน...ต้องการ

แค่คนสองคน บนทางแสนไกล
ฝ่าฟันกันไป ท่ามกลางคลื่นลม
อยู่เป็นแสงไฟ ใต้ฟ้ามืดมน
จิตใจยังสู้ทนได้เพราะรัก...จากเธอ

เพียงแค่ตาสบตา อาจไม่ต้องพูดกัน
แค่ฉันยังมีไหล่ของเธอ อยู่เป็นที่พักพิง
ลมหายใจจากเธอเปรียบดังสัญญา
จะฝนจะลมจะพัดมา...ไม่มีวันทอดทิ้ง

...จิตใจยังสู้ทนได้เพราะฉัน...มีเธอ

***

kt_jung